Η χρησιμοποίηση του λυκίσκου στη μπύρα είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων, μετά προφανώς ξεχάστηκε για αρκετό καιρό και τον Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε πάλι.
Ο λυκίσκος προστίθεται στη μπύρα διότι:
- απομακρύνει πρωτεΐνες από το ζυθολεύκος και βοηθάει στη διαύγαση.
- αυξάνει τη διατηρησιμότητα της μπύρας.
- βοηθάει στο σχηματισμό του αφρού.
Ο λυκίσκος διακρίνεται ανάλογα με τον τόπο προέλευσης του (Saaz, Hallertauer, κλπ). Τα είδη του λυκίσκου διαφέρουν εν μέρη σημαντικά, στην ένταση (της πικρότητας και του αρώματος) πράγμα το οποίο πρέπει να προσεχθεί κατά την προσθήκη του. Σε κάθε μορφή του, είναι ευαίσθητος στις συνθήκες αποθήκευσης του. Πρέπει να διατηρείται σε δροσερό (0°C) και ξηρό μέρος διότι αλλιώς δεν χάνει μόνο τη πικρική ικανότητα του αλλά μπορεί ακόμη και να καταστροφή (παίρνει τη μυρωδιά ιδρώτα ποδιών). Η σωστή διατήρηση του λυκίσκου γίνεται σε ψυγείο, μέσα σε κλειστά γυάλινα βάζα.
Ο λυκίσκος σχηματίζει αρσενικά και θηλυκά φυτά, για τη ζυθοποίηση έχουν σημασία μόνο τα θηλυκά φυτά, επειδή τα άνθη του μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο στη μη γονιμοποιημένη μορφή τους. Γι' αυτό τα αρσενικά φυτά πρέπει να καταστρέφονται αμέσως.
πηγή: Μπύρα Ζυθοποίηση, Συνταγές
