Ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Βαγιαδολίδ στην Ισπανία ανέλυσε 40 μάρκες μπύρας, ανακαλύπτοντας ότι η μαύρη μπύρα έχει περισσότερο ελεύθερο σίδηρο απ' ότι οι άλλες.
Ο σίδηρος είναι ουσιαστικό στοιχείο για την ανθρώπινη διατροφή, αλλά επίσης βοηθά στην οξείδωση των οργανικών ενώσεων που δίνουν σ' αυτά τα ποτά σταθερότητα και γεύση.
Σύμφωνα με την ανάλυση που διενεργήθηκε σε 40 είδη μπύρας από 5 ηπείρους, οι σκουρόχρωμες μπύρες έχουν κατά μέσο όρο ελεύθερη περιεκτικότητα σε σίδηρο 121 ppb σε σύγκριση με τα 92 ppb της χλωμής μπύρας και 63 ppb στις μη αλκοολούχες.
"Αν και αυτές οι ποσότητες είναι πολύ μικρές, οι διαφορές είναι εμφανείς και θα μπορούσαν να προκύπτουν από τη διαδικασία παραγωγής ή τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή", δήλωσε ο Carlos Blanco, καθηγητής Τεχνολογίας Τροφίμων του Πανεπιστήμιο.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Επιστήμης των Τροφίμων και Γεωργίας, δείχνει ότι η υψηλότερη περιεκτικότητα σε σίδηρο στη μαύρη μπύρα θα μπορούσε να εξηγηθεί από τη βύνης και το λυκίσκου που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της.
Ωστόσο, η παραγωγή της χλωμής μπύρας περιλαμβάνει ένα στάδιο φιλτραρίσματος καθώς και οι μη αλκοολούχες μπύρες υποβάλλεται σε διαδικασίες εξάτμισης για να αφαιρεθεί το αλκοόλ. Αυτές οι λειτουργίες αφαιρούν τα ιόντα σιδήρου.
Η μελέτη εξέτασε 17 ισπανικές μπύρες και 23 από άλλες χώρες, με 28 χλωμές, 6 σκούρες και 6 μη αλκοολούχες. Οι μπύρες με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε σίδηρο ήταν οι σκούρες ισπανικές με 165 ppb καθώς και μια σκούρα μεξικάνικη με 130 ppb. Εκείνες που είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα σιδήρου ήταν από την Ολλανδία και την Ιρλανδία με 41 ppb και 47 ppb, αντίστοιχα.
Η μέτρηση του σιδήρου και άλλων μετάλλων στην μπύρα δεν είναι σημαντική μόνο επειδή έχει ουσιαστική σημασία για την ανθρώπινη διατροφή, αλλά και λόγω της σπουδαιότητάς τους στη διαδικασία της ζυθοποιίας. Τα επίπεδα των μετάλλων στη μπύρα μπορούν να καθορίσουν τα οργανοληπτικά της χαρακτηριστικά, τη σταθερότητα και την ποιότητα.
